Хорор Приказни

Кревет

Ова е всушност вистинска приказна. Млад брачен пар, веднаш по нивната венчавка, изнајмиле соба во хотел каде што сакале да го поминат нивниот меден месец. Но веќе првата вечер, во собата на хотелот се чувствувала неверојатно лоша миризба. Хигиеничарките на хотелот ја исчистиле собата 3 пати, но миризбата не си одела. Додека парот се пакувал да се премести во друга соба, сопругот случајно го тргнал горниот дел од душекот, мислејќи дека неговата жена таму ги ставила куферите, но наместо куфери, во креветот се наошало полу распаднато тело на жена.

Кловн

Една дадилка во САД, откако ги легнала децата во кревет, решила да гледа малку телевизија додека не се вратат родителите на децата. Но во дневата соба приметила кукла клован која и била морбидна, бидејќи се чувствувала како да ја набљудува. Таа се јавила на таткото на децата за да го праша дали може да гледа телевизија во нивната спална соба бидејќи се исплашила од куклата кловн. Но таткото во истиот момент кренал паника, наредувајќи и на дадилката веднаш да ја напушти куќата заедно со децата. Девојката прашала зошто, а човекот и одговорил бидејќи тие немаат кукла клован а децата веќе му кажале неколку пати дека ја виделе куклата, но тој мислел дека тоа е дел од нивната имагинација. Но веќе било касно за бегање... На крај се испоставило дека тоа не била кукла туку пореметен човек со џуџест раст кој пред неколку недели избегал од болница и се криел во нивната куќа.

Среќен Роденден

Беше една вечер кога имаше олуја и ветерот дуваше многу силно,а дождот пагаше и удираше по прозорците од мојата соба.Освен дождот и ветрот слушнав и еден необичен звук по прозорот.Бев уплашена а и истовремено сакав да знам што е тоа.Излезов од куќата да видам што е.Видов една мртва мачка како лежи целата облеана во крв.Од страв не можев ни да размислувам. Но кога се прибрав здогледав една порака која на која пишуваше ЧУВАЈ СЕ.

Веднаш истрачав дома и легнав да спијам.Сонував како некој ми зборува дека или јас ке умрам или некој од моето семејство.Кога се разбудив мајка ми беше над мене и ми кажа дека баба ми умрела.И до ден денес се плашам кој ми го остави писмото. 

Бледиот Матијас

На почетокот на летото најдобрата другарка ме повика да отидам со неа на неколку дена во нејзината куќа на село.Хелена знае се за мене,како и јас мислев дека знам се за неа.Но втората вечер сватив дека нешто не е во ред. Очиите и беа темни и одвреме-навреме изгледаше како да не ме познава. Кога пристигнавме во куќата нејзините родителе не беа таму,па гледавме филм на ДВД.Хелена одеднаш скокна од креветот и почна да мавта со рацете.Отрча во бањата викајки на некој да ја остави на мира.Птрчав по неа и застанав пред вратата.Кога видов..не можев да им верувам на своите очи.Хелена клечеше на подот а до неа стоеше мало дете,блед во лицето.Слушнав дека нешто и шепоти на увото а потоа си отиде лебдејки во огледалото.Бев во шок не не и спомнав ништо на Хелена дека видов.Идните три дена беше супер.Кога се вратив дома одма отидов кај Хелена да и дадам еден фустан што го остави кај мене во куферот.Мајка и ми ја отвори вратата.Во ходникот стоеше една слика на која беа Хелена и нејзиното семејство и малото дете што се појави додека бевме на село во куката.Јас веднаш прашав кој е тој.А мајка и ми одговори дека тоа било братот на Хелена,Матија.Умрел во првата година,не знам зошто хелена не ми кажа за него,но знам дека малиот Матија се вратил по нешто.

Чичко

Ова беше негде во средината на јануари.Јас и Тони- мојот англиски пријател од интернет - разговаравме по веб-камера. Разговаравме 10 минути. На 10тата минута требаше да излезам надвор, бидејќи некој ми ѕвонеше на врата.

Јас се приближив кон вратата, погледнав низ дупчето, никој немаше. Само што зачекорив кон собата - пак некој ми ѕвони на вратата. Повторно погледав од дупчето, и повторно никој немаше. Веќе помислив, дека некој се шегува и спокојно влегов во својата соба,го земав лаптопот за да продолжиме со разговорот.

Лицето на Тони беше ужасно, имаше направено чудна гримаса.

- Hey, what's with you'r face? (Эи, што е со твоето лице?)

- D.. dude, when you was afk I have seen a man (Еи додека не беше ти тука,видов маж)

- Man? What's man? Where? (Маж?Каков маж?Каде?)

- In your room, there was a man without hair, and he looked at your side... (Во твојата соба, таму имаше човек без коса, и гледаше кон тебе)

Тогаш ми текна дека, пред 2 години умре чичко ми. Не сфатив зошто се ишиша келав. А другар ми нема што да ме лаже,тој е чесен. Му верувам...

Писма

Бев 17 тогаш, бевме на екскурзија, па додека преспивавме во хотелската соба со пријателките јас почувствував некакво шушкање.Но, во тој момент не сакав да размислувам за тоа, само сакав да се забавувам. Кога другарките заспаа, јас сеуште размислував, кога конечно, бев готова да заспијам, некој тропна на вратата. Јас сосема се здрвив, да отворам или не? Решив да видам кое, низ дупчето и видов дека оној од хотелот е. Отворив. Тој ми подаде едно писмо, не можев да дишам, зар повторно? Со растреперена рака го примив писмото и почнав да читам: Убавице ова е последно ветувам, бидејки моите предупредувања завршија, ти не ме послуша, сега јас ќе морам да го завршам тоа! Откако ќе го прочиташ писмово, збогувај се со сите Невена! Тогаш се сетив на сите писма, сите писма од тој непознат човек. Почнале да стигнуваат, уште од истиот ден кога мајка ми дознала дека е бремена, во нив се пишувало, дека треба да абортира, ја заплашувал и се заканувал и се така, но мајка ми не го послушала. Откако сум се родила, писмата престанале да стигнуваат до мама, оттогаш писмата биле упатени до мене. Стигнуваа се до тогаш, но сите престанаа да се грижат бидејки писмата стигнуваа и стигнуваа никакво дејство. Но, во тој момент бев незаштитена, сама во непознат град, ме облеа ладна пот... Не можев да се помрднам, ниту нешто да речам, имав кнедла во грлото. Повторно истото шушкање од претходно, успеав да изнајдам сили да се свртам, кога пред мене што да видам перд мене стои мајка ми со огромен кујнски нож во рацете и целата мокра, изгледа се криела во кадата во купатилото. Бев тотално збунета... Мамо?-успеав да речам. Таа почна језиво да се смее... Мамо?-реков молежливо со насолзени очи. Ти не требаше да се родиш!-почна да се дере таа, се прашував зошто другарките не се разбудија и погледнав кон креветите, кога што да видам сите беа облеани со крв. Почнав да плачам. Зошто мамо, зоштооо!?-повторував. Мори јас не сум ти мајка, јас сум ти тетка, а да не беше ти сега мајка ти ќе беше до мене, ако абортираше татко ти ќе се налутеше и ќе се разведоа и мајка ти ќе се вратеше кон својата драга сестра и ќе бевме неразделни, а сега не сум ја ни видела својата единствена сестра близначка! Тиси виновна тиии!-почна да се дере и се стрча со ножот кон мене.... Си реков толку е, готово е со мене! Кога во тој момент во собата влезе класниот со полиција! Тие ја однесоа со нив, а мене веднаш ме одведоа во болница за да видат да не ме повредила! Тој настан засекогаш ќе ми остане во моите сеќавања, и од таа ноќ постојано имав кошмари, постојано посетував психијатри, но сликата од крвавите другарки и полудената тетка, не исчезнаа од мојата глава....

Такси

Некој таксист возел низ град, празен. Го сопрела некоја девојка, била многу убава, дотерана, со еден збор прекрасна. Му рекла да ја вози до Црниче до црквата Св.Петка. Само што стигнале пред црквата, таксистот погледнал во ретровизорот на задното седиште и имал што да види...Убавата девојка почнала да си го менува ликот, од убава девојка се претворила во стара баба облечена во црно...Од возбуда се парализирал и не можел да се помрдне. Го прашала колку треба да му плати...дечково изваден од памет и одговорил не сакам ни пари ни ништо само излези и остави ме...уште два пати го прашала истото, а таксистот само ја молел да си оди...На крај го прашала "А знаеш ли која сум јас?"...и одговорил дека не знае...."Јас сум Св.Петка" му рекла и исчезнала...Кога се совземал малце, отишол прво да им раскаже што му се случило на колегите, а потоа дома на неговите...Утредента кога се разбудил го нашле психички тешко пореметен....Го носеле по цркви, манастири, бајачки ама ништо не помогнало...некоја жена им рекла-Кога го прашала светицата колку треба да му плати, требало да и побара три камења, еден за здравје, друг за среќа и третиот за љубов....сега вака ништо не можеме да му помогнеме... 

Странец

Јас, мојот другар, мојата другарка седевме на клупата во 12.00 часот. По неполни пет минути ни се приближи еден странце. Во тој момент тој почна да не прашува за различни работи, дали не е страв и слично. Наеднаш се сврте кон мојот другар и му рече: Ти е викаш Филип имаш 15 години теткати више пет години е во брак и не може да забременее. Утре јавете ми се на овој број ... и теткати во среда ќе забремени. Ние сите бевме зачудени и исплашени, најмонгу зошто тој ја тоа му го кажа на филип што беше и точно. Утредента во вторник ние свртевме на тој број но тој број не постоеше. Утредента во среда неговата тетга забремени !!!

Вино

Некој дечко излегол во некој кафич и се запознал со некоја девојка. 

Се забавувале цела вечер, пиеле вино. Виното и се истурило врз фустанот. 

Подоцна момчето ја оставило пред нејзината куќа. И побарал телефонски број и го добил..

По некој ден дечкото и се јавил ,а на телефон се јавила мајката на девојката и му кажала дека 

девојката е мртва веќе година дена.

Се тоа им било сомнително, па отишле на гробот и го откопале телото... 

Кога го отвориле ковчегот внатре била девојката во истиот фстан во кој била излезена и на него стоело истуреното вино.

Ѕвонче

Беше топла,летна ноќ,последниот викенд од месецот септември.Мама и тато беа на свадба.Со мене останаа мојот постар брат и сестра кои учеа за преостанатите испити на факултет.Некаде околу 11 ипол навечер јас и сестра ми силно посакавме сладолед.Го наговоривме брат ни и тој со точакот отиде до продавницата да ни ја исполни желбата иако на почетокот несакаше сепак отиде.Беше 15 до 12 кога отиде.Во тоа време го гледав филмот 96 сати и бев тотално занесена,а сестра ми ја средуваше кујната.Во еден момент некој дивјачки заѕвони на вратата.Отидов до прозорот да видам во дворот,а сестра ми да види на влезната врата.Меѓутоа ни јас ни она не видовме никого,ама ѕвончето и понатаму дивјачки ѕвонеше,без да престане.Не знаев што да направам па ја прашав сестра ми кој е тоа.Она во тој момент беше во ходникот и кога виде дека нема никој панично ми рече да видам кој има во дворот,она не гледала никој.Ја и кажав дека и ја не гледам никого.За неколку секунди се сретнавме во ходникот.Она ми рече:"Па што се случува?Нема никој ни на вратата ни во дворот,а ѕвончето и понатаму ѕвони како лудо?Зарем се духови?"Само да напоменам ѕвончето и понатаму ѕвонеше без престан.Сестра ми внимателно излезе од куќата,во дворот,а ја тргнав по неа.И кога се уверивме дека пред вратата нема никој,одеднаш ѕвончето престана да ѕвони.Сестра ми вознемирено ми рече да влезам во куќата,додека она одлучи да прошета уште малку во дворот,за да се увери дали има некој?Ја гледав од прозорот и да ви кажам искрено уште сега вртев некој филмови во главата...Тогаш после неколку минути и сестра ми влезе и ми кажа дека се е океј,само да го затворам прозорот...Тек тогаш се исплашив,бев уверена дека сепак нешто видела,но претпоставувам дека не сакаше да ми каже за да не ме исплаши.После неколку минути дојде и брат ми со сладоледот.Кога му кажавме се како беше,он почна да се смее и ни рече дека гледаме премногу хорор фиилмови.Мислеше дека измислуваме.И тоа за него беше крај на приказната.Но јас цела ноќ сонував некој чудни сонови.А утрото кога тргнав на училиште,фрлив око на ѕвончето.Беше скршено а околу него имаше капки крв!Изгледа дека никогаш нема да знам кој ѕвонеше и што се случило,но сигурна сум дека сепак нешто се случило,нешто страшно... 

Куќата на стравот

Моите пријатели и јас некое време се сретнувавме во една стара,напуштена куќа.Таму супер си поминувавме,па малку и ја уредивме и ни беше забавно престојувањето таму.Но по 1 месец дел од друштвото се скарало па нашите состаноци стануваа се поретки.Наскоро во потполност престанавме да одиме таму.Иако клучевите останаа кај мене,ни ја веќе не навратував таму.Но по неколку недели во соседствотот почнаа да се кружат приказни дека од таа куќа навечер се слушаат женски пискања.Мојата другарка и јас станавме прилично љубопитни па иако предпоставувавме дека се тоа само приказни одлучивме да одиме и да видиме дали навистина таму се случува нешто необично.Додека одевме према куќата,сретнавме една наша стара сосетка која ни изгледаше баш загрижено.Кога и кажавме каде одиме,само стана бледа и со испашен глас ни рече:"Деца,немој да идете во таа куќа!Опасно е!"Не ни интересираа нејзините зборови.Сепак отидовме.Кога сакав да ја отворам вратата,привемив дека е отклучена.Така да,некој дефинитивно бил тука.Кога влеговме внатре,по ѕидот имаше крв и целиот мебел беше распарчен.Одеднаш како некој да пројде покрај нас.Се плашевме.Сакавме да излеземе од задната врата ,но кога отидовме во другата соба,видовме човек со крвава секира во раката и жена која клечи покрај него,цела во крв.Не погледнаа.Човекот ја подигна секирата и појде накај нас.Тотално исплашени и избезумени почнавме да трчаме према излезот.Кога конечно излеговме,се свртевме да видиме дали тој лудак е сеуште позади нас,а на фасадата од куќата имаше крвав натпис:"НЕ ВРАЌАЈТЕ СЕ!!!"Така преплашени и загрижени одлучивме да ја најдеме таа соседката и да извлечеме од неа било каква информација затоа што беше сигурно дека нешто знае.Најпрво несакаше да каже ништо,ама кога виде колку се плашиме,сепак попушти.Ни кажа како во таа куќа пред 400 години живееле маж и жена.Мажот бил многу насилен,често ја тепал својата жена,не и давал да излегува од куќата.Жената многу му се плашела,но еден ден собрала храброст,излегла од задната врата и се обидела да избега,но он ја стигнал,ја фатил за коса и ја одвлеков дома,ја земал секирата и и ја исекол главата.Кога се свртел околу себе,видел едно девојче кое се видело.Кога се обидело да побегне,он ја стигнал.И прошол со раката над главата и во тој момент таа ослепила и оглувила.Барем така се мисли.Ни кажа дека тоа се се случувало секоја стота година после смрта на онаа сирота жена.Кога заврши со приказната,ги ококори очите како да видела дух.Гледаше во мојата другарка која со рацете си ги триеше очите,како ништо да не гледа.Јас пробав да ја викнам и да ја прашам што се случило,но она не ме слушна!Беше слепа и глува!Истрча некако од куќата и после тоа никој никогаш не ја видел.Повторно се случи тоа...

Без наслов

Бев во посета на баба ми сестра која беше многу стара.Секое утро одев да купам топол леб од соседното село и тазе млеко.Еден ден ме замоли да отидам кај нејзината комшивка да ми даде зеленчук и овошје.Ја послушав.Влегов во куќа на комшивката и ја видов како прави ручек.Моментално немам ништо,но ти си млада можеш да отидеш во горниот двор и да искинеш колку сакаш и што сакаш!-ми одговори.Јас ја послушав и отидов.Окулу бунарот имаше магла.Трчајќи поминав,а срцето почна да ми чукан се појако и појако.Меѓу пипирките ја видов како лежи со дупка во главата.Не можев воздух да земам.Колку ме држат нозете трчав до куќата на баба ми.Кога влегов внатре ја видов баба ми како држи секирата облеана во крф.Ми рече не се плаши,и почна да иде накај мене.Јас почнав да врескам на цел глас.Излегов од задната врата на куќата и во тој двор имаше мртви луѓе.Трчав до автобуската станица,се качив во првиот автобус и ме однесе до градот.

Мало девојче

Пред неколку години, ја легнував ќерката на мојата пријателка на спиење. Тогаш имаше околу 3 години и се плашеше да заспива. Ме праша зошто мора да легнува во кревет и јас и одговорив: „Бидејќи е доцна и време е малите девојчиња да се одморат.“ Тогаш таа покажа во празно на спротивната страна од собата и рече: „А ова мало девојче?“

Плакар

Пред 2 години го разгледувавме мојот алманах од основно школо со мојата 5-годишна братучетка. Кога дојдовме до страницата со еден клас од второ одделение, таа покажа кон фотографијата на едно момче и рече: „Тој изгледа исто како Николас!“ Кога прашав кој е Николас, таа рече: „Момчето во мојот плакар“ и едноставно продолжи да си разгледува. За малку не умрев.

Жената со плетенките

Бев тргната кон купатилото на вториот кат во куќата на тетка ми и тогаш ја забележав мојата братучетка Ејприл на скалите. Ејприл имаше 4 години и беше многу ведра. Се занимаваше правејќи смешни фаци додека седеше на скалите. Ја прашав што прави, а таа ми рече: „Ја имитирам жената со плетенките.“ Погледнав наоколу, немаше никој друг освен нас. Ја прашав: „Каде е жената Ејприл?“ Таа покажа накај гредата паралелно на скалите. Ја прашав: „Ејприл, што прави жената?“ Таа рече: „Прави смешни фаци“. Се насмевнав и продолжив да одам нагоре кога Ејприл кажа нешто што ме стаписа во истиот миг. Рече: „Нејзините плетенки ѝ се околу вратот“. Се завртев назад и ѝ реков на Ејприл да повтори што кажа. Таа покажа во истата насока и рече „Жената виси на плетенките… Прави смешни фаци.“ Тогаш Ејприл почна да прави фаца што тогаш сфатив дека имитира некој кој се бори за воздух.“

Ветување

Го гушкав 3-годишниот син на мојата пријателка кога тој со многу сериозен тон ми рече: „Ти ветувам дека никогаш повеќе нема да ти ги џвакам коските. Ти ветувам.“

Дечко

Пред неколку месеци го загубив мојот дечко кој настрада од залетан куршум. Кога неколку дена потоа отидов да го посетам неговиот мал братучед, тој ми пријде додека плачев. Ме праша зошто плачам и јас му кажав дека ми недостига мојот дечко. Тој направи една збунета фаца и рече: „Зошто? Па ене го седи напред во дворот.“

Жена на таванот

Една вечер ги чував децата на мојот пријател. Најмалото (околу 5 години) нацрта слика на која жена висеше од таванот, ме погледна и ми рече „Таа ми рече да го нацртам ова. Доаѓа по тебе. Скриј се.“

Кукли

Едно девојче многу сакало кукли.И за неговиот роденден мајка му го земала и отишле да купат кукла за девојчето.Девојчето одбрало некоја кукла која имала дигнато 2 прста.Продавачката не сакала да ја продаде но мајката била инаетлива и морала да ја продаде и им рекла да не го оставаат девојчето само со куклата.Мајката не сватила сериозно и по роденденот навечер ја оставила сама.КОга се вратила го видела девојчето како лежи мртво (целото со крв) а куклата дигнала 3 прст а тоа значело 3 та ЖРТВА 

Соба без број

Оваа урбана легенда е поврзана со човек, кој се чекирал во еден хотел на неколку ноќи. Откако му бил предаден клучот од собата, жената на рецепција го предупредила дека во ходникот кон неговата соба, имало врата без број. Таа објаснила дека заклучената соба се користела за складирање работи, а исто така го предупредува да не се обидува да влезе во собата ниту да ѕирка низ клучалката. Човекот и покрај тоа што бил заинтригиран, отишол веднаш во својата соба, без да поставува повеќе прашања.

Но, веќе втората ноќ, неговата заинтригираност го надвладеала и се упатил кон собата без број. Се фатил за кваката, но вратата била заклучена, баш како што му рекла жената од рецепција. Бидејќи не сакал да се откаже така лесно, тој се обидел за ѕирне низ клучалката. Позади вратата, навидум се простирала голема хотелска соба, сосема нормална и слична на неговата. Но, во ќошот стоела една жена со бледо лице, чија глава била потпрена на ѕидот наспроти вратата. Збунет, мажот се вратил во својата соба.

На третиот ден, човекот решил да погледне барем уште еднаш низ клучалката. Но, овој пат, видел само црвена боја, ништо друго, туку само постојана, силно темна нијанса на црвено. Помислил дека можеби жената се посомневала дека некој ја надгледува и ја покрила клучалката со нешто црвено за да не се гледа внатре во собата. Тој одлучил да оди долу и да ја праша жената на рецепција. Таа воздивнала и го прашала дали погледнал низ клучалката. Откако потврдил, таа му ја кажала целосната приказна. Многу години наназад, некој човек ја убил својата жена во таа соба и затоа собата е прогонувана од нејзиниот дух од тој момент. Се велело дека нејзиниот дух е многу блед, освен нејзините очи, кои се со силно црвена боја!

Хоророт е нешто несекојдневно, уште неможеме да разјасниме дали се зборува за урбани легенди, морничави мистерии или пак болни вистини....

Извори: femina.mk - motika.mk - кафе пауза